สรุปสั้น ๆ
น้องไม่ได้ดื้อครับ มีคนให้รางวัลเขาอยู่ — อาจไม่ใช่คุณ อาจเป็นคนที่บ้าน แขก หรือของที่ตกพื้นแล้วน้องเก็บได้
ทำไมการขอถึงเลิกยาก
นี่คือกับดักครับ — ให้บ้างไม่ให้บ้าง = ยิ่งเลิกยากกว่าให้ทุกครั้ง เพราะน้องเรียนรู้ว่า "ขอไปเรื่อย ๆ เดี๋ยวก็ได้" ในทางจิตวิทยาการเรียนรู้เรียกว่า variable reinforcement schedule — เป็นตารางเสริมแรงที่ทนต่อการหยุดได้ดีที่สุด
6 อย่างที่ห้ามแบ่งเด็ดขาด
- ช็อกโกแลต
- องุ่นและลูกเกด
- หัวหอมและกระเทียม
- xylitol (ในหมากฝรั่ง ขนมไม่มีน้ำตาล)
- กระดูกสุก — แตกเป็นเสี้ยนแหลม
- อาหารรสจัด เค็มจัด หรือมันจัด
วิธีแก้ที่ได้ผล — บอกที่ให้เขาไปอยู่แทนการห้าม
การบอก "อย่า" ไม่ได้สอนว่าควรทำอะไรแทนครับ ให้สอนพฤติกรรมทดแทนที่ชัดเจน — ไปที่เบาะของตัวเองระหว่างที่คนกินข้าว
แผนฝึก 4 ขั้น เริ่มมื้อนี้ได้เลย
- ขั้นที่ 1 — สอนให้ขึ้นเบาะเมื่อได้ยินคำสั่ง ให้ขนมบนเบาะทุกครั้ง ทำนอกเวลาอาหารก่อน
- ขั้นที่ 2 — ส่งไปเบาะก่อนเริ่มกินข้าว ให้ของเลียหรือ Kong ที่ใช้เวลานาน
- ขั้นที่ 3 — ถ้าน้องลุกมา พาไปที่เบาะเงียบ ๆ ไม่ดุ ไม่พูดมาก ทำซ้ำ
- ขั้นที่ 4 — ค่อย ๆ ลดของบนเบาะลง จนเหลือแค่คำชมและการปล่อยเมื่อกินเสร็จ
กฎ 8 ข้อที่ทุกคนในบ้านต้องรู้
- ไม่มีใครให้อาหารจากโต๊ะเลย แม้แต่ครั้งเดียว
- แขกก็ต้องรู้กฎนี้ก่อนนั่งโต๊ะ
- ของที่ตกพื้นต้องเก็บทันที
- ให้ขนมน้องเฉพาะในชามหรือบนเบาะเท่านั้น
- อย่าให้หลังจากน้องขอ ให้ตอนน้องสงบ
- ถ้าจะแบ่งอาหารคนจริง ๆ ให้ใส่ชามน้องหลังเรากินเสร็จ
- เด็กในบ้านต้องได้รับการสอนด้วย
- ทุกคนใช้คำสั่งเดียวกัน
อยากปรึกษาเรื่องน้องของคุณ?
Pawsentric รับเคสปรึกษาส่วนตัวผ่านการสมัครเท่านั้น · เล่าให้เราฟังคร่าวๆ ถึงน้องและสิ่งที่อยากปรับ
สมัครเรียนกับเรา


